فردا روز دیگریست
* با نماینده ها بستی؟
- بابا من اگه اهل بستن بودم این همه وقت می بستم نه میخوام کاره خبر رو بذارم کنار.
*داری میری تو کار بیزینس؟
- بیزینس کجا بود میخوام یه کم استراحت کنم.
*شما خبرنگارا مرض خبر دارید مگه میتونی ول کنی؟
-مرضشو داشتم رفتم دکتر الان خوب خوب شدم.
*پست گرفتی؟
-عجبا پست چیه؟
*داری زن می گیری حاضرم قسم بخورم!
- قسم الکی نخور واسه خودت تحلیل ارائه نده اونم از نوع آبکی.
*جای بهتری واسه کار خبری گیر اوردی؟
-کجا بهتر از مهر نه میخوام از کار خبر برم.
*همه همینو می گن بعد میبینیم سر از ... در میارن!
-نه من سر از هیچ جای رسانه ای در نمیارم مگه اینکه برگردم مهر.
...امروز آخرین روزی بود که به عنوان خبرنگار رفتم سر کار... همین.
چیه مگه تا حالا ندیدین یه نفر شغلشو عوض کنه / پارسال ارشد قبول شدم به خاطر کار نتونستم بخونم امسال میخوام برم دنبال اون به قول پسر خاله " مگه چیه؟"
حتما باید همه چیز پیچیده باشه/
از فردا مثل کامپیوتری که ری استارت شده، مثل مرده ای که زنده شده، مثل بچه ای که تازه متولد شده ،مثل آدمی که از خواب بیدار شده...همه چیز از نو.
خیلی خسته و کلافم... ما که به این کوچ و هجرتا عادت داریم واسه این تصمیمم فقط با یه نفر مشورت کردم که البته به مشاورش هم گوش ندادم و اخرش راه خودم رو رفتم. پشیمونم نیستم هرچند دلتنگ چرا.فعلا مدتی میخوام تو حاشیه باشم. اصلا شاید برم یه جای دور تنهای تنها.
زیرنویس:آخرین خبری که تولید کردم
حاشیه ای از نمایشگاه کتاب
توفیق اجباری بود برادر محسن رضایی و برادر لاریجانی قرار بود برن بازدید و بنده نیز محکوم به پوشش مراسم بودم.
یه پام دنباله رضایی یه پام پی لاریج.
خلاصه هیچ کتابی ندیدم و البته همچین علاقه ای به نمایشگاه کتاب و شلوغیش ندارم و همیشه می گم کتابی رو که به راحتی میشه از انقلاب خرید مگه آدم دیوونست این همه وقت تلف کنه بره تو نمایشگته بگرده و بخره؟!
البته ملت بیکار انقدر حضور پرشوری تو نمایشگاه داشتن که چند بار مجبور به دویدن به سمت فضای باز شدم.
خندم گرفته بود که مردم با حدود ۵۰تا موبایل داشتن از محسن رضایی فیلم و عکس می گرفتن.
در حاشیه این نمایشگاه اتفاق دیگه ای افتاد که بیشتر خندم گرفت.
بلندگوی نمایشگاه گفت پسربچه ای ۵ساله به نام محمد سعیدی پیدا شده از خانواد میخوایم به قسمت گم شدگان مراجعه کنن/
حدود ۲دقیقه بعد باز بلندگوی نمایشگاه صداش دراوومد گفت والدین پسزبچه ای ۵ساله با لباس سبز رنگ به نام محمد سعیدی فرزند خود را گم مرده اند و به شدت نگران او هستند از بازدیدکنندگان درخواست داریم اگه دیدنش اونو به قسمت گمشدگان بیارن!
و دیگر هیچ...
ثبت نام فله ای یا گله ای...
به قول یکی از بچه ها که امسال تو ستاد مستقر بود اگه از افرادی که واسه ثبت نام انتخابات اوومده بودن تست می گرفتن ۹۰ درصدشون مستقیم باید به دیوونه خونه ارجاع می شدن.
از اون دیوونه ای که رضا پهلوی رو معاون اول خودش معرفی کرد تا اون خلی که واسه خبرنگارا آواز جواد یساری خونده و بعد از اینکه بهش گفتن مجاز بخون زده تو کار آوازای حماسی تا اون دیوونه ای که با تریپ خواننده های رپ اوومده و وقتی ازش پرسیدن چه کار بلدی با حرکات دست آواز رپ خونده که" اگه شما ها به من رای بدین...
فکر کنید همه دنیا به ثبت نام انتخابات ما کرکر خندیدن.
بعد نوشت: خواستم تیتر بزنم "ثبت نام فله ای" بعد دیدم از فله ای رد کرده باید زد "ثبت نام گله ای"!
ماجرای دو دره کردن
خلاصه تو مسیر هرچی من عجله داشتم زود برسم اون با خیال راحت و بی خیالی انداخته بود و میرفت و حرف می زد.
تا اینکه رسید به خاطره مسافرتش به ژاپن در سال ۷۱ که یه تیکه جالب درش داشت.
می گفت اصطلاح دو دره کردن رو اولین بار ایرانیای مقیم ژاپن باب کردن.
زمانی که یه قطار با سرعت ۴۵۰ کیلومتر در ساعت برای اولین بار تو ژاپن راه اندازی شده بوده ایرانیای مقیم ژاپن که مثل بقیه ایرانیای خارج نشین آبرو ریزی می کردن.
این قطار پیشرفته دو تا در داشته در اول برای همه مسافرا باز می شده که افراد وارد مترو می شدن اما برای باز شدن در دوم باید کارت بلیط رو می زدن و ایرانیای ژاپن واسه اینکه پول بلیط ندن بعد از اینکه ژاپنیا کارت می زدن پشت سر اونا از گیت رد می شدن به این ترتیب یکی از تفریحات اونا در ژاپن دو دره کردن بوده و به گفته این راننده وراج وقتی اونجا همدیگه رو می دیدن به هم می گفتن رفتیم قطار دو دره کردیم!
پی نوشت: چند روزی در مرخصی به سر می برم و از دنیا بی خبرم و از اهلش در امان!
عکسای مهربونی
با تشکر از امیر اژدر وفایی معروف به جینگ جوانگ جونگ
1000 دلار جايزه یافتن خليج عرب
واژه "خلیـج عــرب" را در سال های اخیر زیاد شنیده ایم و می دانیم که «کشورهای عرب زیر خلیج فارس» به آن تعلق خاطر بسیاری دارند! مثلاً سردمداران کشورهای عرب پایین خلیج فارس، در نشست های خود در اتحادیه عرب واژه «خلیـــج العـــربی» را به کار می برند؛ مسابقات فوتبالی با نام "کأس الخلیج العـربی" برپا می کنند در برخی محصولات خود از این نام استفاده می کنند و و و!
اما ما که سال ها درس جغرافیا خوانده ایم و به خیال خام خودمان، همه کشورها، کوه ها و دریاها و خلیج های دنیا را به خوبی می شناسیم، هر چه به ذهن خود فشار آورده ایم که این خلیج را در چه کتابی خوانده ایم، چه سالی بود، به یادمان نیامد که نیامد!
خلیج زیاد داریم؛ خلیج فارس که خلیج خود ما ایرانیان است! خلیج مکزیک، خلیج بنگلادش، خلیج عدن، خلیج ...، خلیج؛ اما خلیج عرب؟! ما که نشنیده ایم!
شاید سواد ما نم کشیده یا به ما نگفته اند! برای این که مطمئن شویم این خلیج عرب که می گویند، کجاست! صفحات طولانی تاریخ را دوبار و سه بار و صد بار ورق زدیم و هر چه کتاب و نقشه جغرافیایی داشتیم را زیر و رو کرده ایم؛ اما هر چه گشتیم، هیچ نیافته ایم!!
این قدر می دانستیم که خلیج به پيشرفتگي دريا در خشکي می گویند و باید وسعت معینی داشته باشند؛ اما گفتیم شاید اغراق کرده باشند و خلیج نبوده؛ اما از بس برای مردمان شبه جزیره زیر خلیج فارس اهمیت داشته، نام خلیج بر آن گذاشته اند! با این فرض، یک بار دیگر کل کره زمین را زیر و رو کردیم؛ اما دریغ از آبگیری، سدی، برکه ای به نام عرب!
مطمئن شدیم که چیزی به نام خلیج عرب در دنیای واقعیت وجود ندارد؛ اما نه! مگر می شود که این همه دولتمرد عاقل و بالغ عرب، برای چیزی که در دنیا نیست، اتحادیه تشکیل دهند و جام بگذارند و بیانیه بدهند و ...
حتماً ما اشتباه کرده ایم. جایی به نام خلیج عرب هست؛ اما ما از آن بی اطلاعیم! بنابراین، قاطعانه اعلام می کنیم که
"به هر کس، ایرانی یا خارجی! عرب یا عجم! اروپایی یا آفریقایی! چینی یا هندی! آمریکایی یا استرالیایی! مکزیکی یا برزیلی! و هر ملت و ملیتی و جنس و جنسیتی، جایی که این خلیج عرب ها در آن واقع شده است را کشف کند، هزار دلار جایزه می دهیم!"
آری! آن قدر شیفته دیدن این خلیج که عرب ها هی از آن دم می زنند هستیم که حاضریم به کاشف آن هزار دلار جایزه بدهیم!
البته یادتان باشد، ما نام تمام خلیج های کشف شده دنیا را بلدیم و جای آن را نیز خوب می دانیم؛ پس، به طمع جایزه گرفتن، این فکر به ذهن تان نرسد که خلیج مکزیک یا خلیج بنگلادش یا خلیج فارس یا یک خلیج بی صاحب مانده در اقصی نقاط دنیا را به جای "خلیج عرب ها" به ما معرفی کنید یا بیل و کلنگ بردارید و جایی در کناره یک دریا را بکنید و بگویید این هم پيشرفتگي دريا در خشکي! و بخواهید جایزه بگیرید! خیر! ما خودمان قورباغه را رنگ می کنیم و به جای قناری می فروشیم!
پس، خلیج عرب را "کشف" کنید و هزار دلار! بله! 1000 دلار جایزه بگیرید!
برای دریافت جایزه اینجا کلیک کنید
برای خلیج فارس نماد مانای ایران
من نمیدونم چرا همه چوپ پنبه تو گوششون فرو کردن و متوجه حملات شبانه روزی عرب ها که تمدن و فرهگ و نام نداشتشون رو از دیگران میخوان به یغما ببرن نیستن.
عرب هایی که از شدت تن پروری تک تکشون مثل بشکه نفت شدن و از طرفی رو بشکه های نفت هم نشستن و خیال می کنن همه چیز رو میشه با پول خرید غافل از اینکه اگه هرچیزی رو بشه خرید تمدن و فرهنگ و نام رو نمیشه.
متاسفم برای کسانی که میتونن برای حفظ میراث های تاریخی کشور کاری کنن و نمی کنن.
باز الان چند سالیه که یه خرده به این قضیه جدی تر نگاه میشه اما خیلی راحت میشه تو دنیا برای تبلیغ خلیج فارس و مالکیت ایران بر جزایر ایرانی کار کرد.
مسئولان سیاست خارجی ما تو این قضایا مثل ماست میمونن خنده داره یه بار از حسینی سخنگوی سابق وزارت خارجه راجع به علت عدم برخورد محکم با ادعاهای امارات سوال کردم و گفت قرار نیست هرکس هر ادعایی میکنه ما جواب بدیم جزایر مال ایرانه و ما شکی نداریم بخوایم جواب بدیم!!
یه بار همین سوال رو از بروجردی پرسیدم اونم مشابه جواب بالایی رو داد.
اونوقت بگین دیپلماسیه فعال!!!
نمیدونم چرا مواضع محکم نمیگیرن انقد گه تو سر و کله هم میزنیم باعث شده بیرونم هرکس میرسه یکی بزنه!
اونقد که چپ و راست و اصلاح طلب اصولگرا و احمدی نژاد و کی و کی سوژه ما شده که یادمون رفته دارن همه چیز رو تاراج می کنن.
مثلا اوومدن اتوبان به اسم خلیج فارس درست کردن جایی که هیچ کس براش مهم نیست که اسم اونجا چی هست/
خنده داره که اون منطقه رو هم تو جنوب تهران به اسم خلیج!! میشناسن!!!
اصلا مگه امارات نمیگه برای رفع دعوا ایران و امارات به دادگاه لاهه برن خب ایران یه بار ادعا کنه که شارجه ماله ایرانه و باید برگرده و درخواست کنه که برای بازگشت شارجه به ایران به دادگاه لاهه بریم.
به نظرم باید کار تبلیغی فرهنگی کرد شاعرای درباری که مثل بگور برره از خودشون شعر در میکنن تا صله بگیرن نمیدونم چرا تو قضیه خلیج فارس خفقون گرفتن اصلا وزارت ارشاد بیاد بهشون صله بده عیب نداره زندگی بعضیاشون از این راه میگذره دیگه.
طنز پردازا که صبح تا شب این و اونو مسخره می کنن و به شخصیت های نظام از بالا تا پایین رحم ندارن چرا ۴تا طنز راجع به ادعاهای عربا نمی گن؟
چرا اسم ۴تا جای مهم و استراتژیک رو که محل تردد توریست ها و مقامات و ورزشکاراتی خارجیه رو خلیج فارس نمیذارن؟
مثلا فرودگاه، استادیوم،شهرک،هتل،و....
چه طور اسم خودروهای ملی مون رو رانا و مینیاتور میذاریم چی میشه اسمشو مثلا بذاریم ابوموسی؟
آخه خاک بر سرا اسم پرشیا رو حذف کردن و جاش پارس گذاشتن انصافا کدومش قشنگ تر بود؟ الان مردم اون ماشین رو به کدوم اسم میشناسن؟!
یا بعضیا مثل من قضیه رو خیلی جدی گرفتیم یا اینکه همه چیز مرتبه و ما اشتباه می کنیم اما اگه ما اشتباه کنیم که چیزی رو از دست ندادیم چون کار از محکم کاری عیب نمی کنه اما اگه دیگران اشتباه کنن از اون اشتباهاتیه که جبران ناپذیره...
برای امپراتور
حرف که میزنه انرژی مثبت میده رفتارش هم پر از هیجانه کلا خوشم ازش میاد ، جنتلمنه.
از وقتی که سرمربی تیم ملی شده انگار خیالم راحته که تیم ملی ۴تا ۴تا میزنه و میره جلو.
هرچند تو این مملکت کسی چش نداره موفقیت بقیه رو ببینه بنابراین مطمئنم چوب لای چرخش میذارن .
البته ما عادت داریم یه شبه بالا می بریم میکوبیم به سقف لحظه ای پایین میاریم میذاریم زیره پا و له می کنیم.
بی خیاله امروز
قبر سهراب این روزا شلوغ پلوغه و نیاسر و قمصرم سره ذوق میارن آدمو و دلمم تنگ شده واسه جوبای باغ فین و...
دیروز سالگرد سعراب بود.
قايقي خواهم ساخت،
خواهم انداخت به آب.
دور خواهم شد از اين خاك غريب
كه در آن هيچكسي نيست كه در بيشه عشق
قهرمانان را بيدار كند.
قايق از تور تهي
و دل از آرزوي مرواريد،
همچنان خواهم راند.
نه به آبيها دل خواهم بست
نه به دريا-پرياني كه سر از خاك به در ميآرند
و در آن تابش تنهايي ماهيگيران
ميفشانند فسون از سر گيسوهاشان.
همچنان خواهم راند.
همچنان خواهم خواند:
"دور بايد شد، دور."
مرد آن شهر اساطير نداشت.
زن آن شهر به سرشاري يك خوشه انگور نبود.
هيچ آيينه تالاري، سرخوشيها را تكرار نكرد.
چاله آبي حتي، مشعلي را ننمود.
دور بايد شد، دور.
شب سرودش را خواند،
نوبت پنجرههاست."
همچنان خواهم خواند.
همچنان خواهم راند.
پشت درياها شهري است
كه در آن پنجرهها رو به تجلي باز است.
بامها جاي كبوترهايي است كه به فواره هوش بشري مينگرند.
دست هر كودك ده ساله شهر، خانه معرفتي است.
مردم شهر به يك چينه چنان مينگرند
كه به يك شعله، به يك خواب لطيف.
خاك، موسيقي احساس تو را ميشنود
و صداي پر مرغان اساطير ميآيد در باد.
پشت درياها شهري است
كه در آن وسعت خورشيد به اندازه چشمان سحرخيزان است.
شاعران وارث آب و خرد و روشنياند.
پشت درياها شهري است!
قايقي بايد ساخت.
باشد که
تنها قاعده ای هستند که مسلمند و استثنا ندارند. شاید از نظر درجه بندی بالا پایین باشند.
آن ها کیانند؟
باشد نسلشان مثل دایناسورها منقرض شود
بعد نوشت: هر کامنتی که به ماهیت این موجودات اشاره داشته باشه منتشر نمیشه
